Spiegel der Martelaren: Veertien personen, waarvan de voornaamste Stefanus heette, om het getuigenis der waarheid, te Orleans in Frankrijk, door de Papisten als ketters verbrandt, laat in anno 1022.
In het jaar van onze Heere 1022 (naar het schijnt laat in het jaar) of uiterlijk anno 1023, werden in Frankrijk in de tegenwoordigheid van de koning Robertus, vanwege (door de Papisten zo genoemd) ketterij, gevangen en openlijk verbrandt zekere veertien personen, waarvan sommige onbeduidende lieden, en anderen van edele afkomst. Waarvan de voornaamste Stefanus heette.
Deze werden beschuldigd dat ze kwalijk gesproken hadden van God, en van de heilige sacramenten. Namelijk van de heilige doop (dat is de kinderdoop; want dat was hetgeen dat door de papisten doorgaans werd geoefend, en waar vaak onenigheid over was) en ook van het lichaam en bloed van de Heere, (namelijk het sacrament van het avondmaal, dat de roomsgezinden gewend waren om het lichaam en bloed van de Heere te noemen) alsmede van het huwelijk.
Dit schijnt (zegt de schrijver) de eerste dodelijke executie geweest te zijn (namelijk door verbranding) over degenen die van ketterij beschuldigd werden in de Roomse kerk.
Verder spreekt hij: Wij vinden in een oud boek beschreven, dat deze voorgenoemde ketterij, in deze landen gebracht is van over zee, namelijk uit Bulgarije. En dat ze vandaar in andere provinciën verspreidt is, aangezien ze hierna erg in de mode is geraakt, maar vooral in Languedoc, in de buurt van Toulouse, en Gascony.
Hij verteld daarbij dat men de lieden die deze leer voorstonden Albigois noemden, die ook wel Bulgaren (vanwege hun komst uit Bulgarije) genoemd werden.
Wat betreft de beschuldigingen, die laste van de voorgenoemde veertien personen ingebracht werden, bestonden (zoals verteld is) uit een verweer die ze gedaan zouden hebben, tegen het artikel van God. Zowel tegen de heilige sacramenten, van de doop en van het avondmaal, als tegen het huwelijk. Waarom dat hen die erg wrede, afgrijselijke en ellendige dood door het vuur is aangedaan.
Maar op welke manier ze over deze onderwerpen gedacht en gesproken hebben (volgens de beschrijving van onpartijdige toeschouwers) zal hierna in de belijdenis van de Albigenzen en Waldenzen, die hetzelfde hier over dachten, verder uitgelegd worden.
Sindsdien worden deze personen gezien als de eersten die het gedachtegoed van de Albigenzen (hoewel lange tijd voor hun algemene komst) hebben voorgestaan.
Dan zal blijken dat zij van God niet anders gelooft of gesproken hebben, dan bij ons hedendaags gelooft en gesproken wordt.
En ook wat betreft de doop, dat ze de gelovigen doopten, en tegen de kinderdoop waren; en wat betreft het avondmaal, dat ze die hielden naar de instelling van Christus. Maar de mis en transsubstantie verworpen, en dat ze het nemen van wraak, het eedzweren, de biecht, het aanroepen der gestorven heiligen, het vagevuur etc. afgewezen hebben.
Hertaald uit: Spiegel der Martelaren/Martyrs Mirror, Thieleman J. van Braght
© http://www.er-is-waarheid.nl / http://www.eriswaarheid.wordpress.com