Hoe is de wereld ontstaan?
Hoewel het een vraag is die veel mensen stellen, is het antwoord op de vraag heel eenvoudig. In wezen is het zó eenvoudig, dat het voor de meeste mensen moeilijk is om het aan te nemen als waarheid. In Genesis kunnen we lezen hoe de wereld is ontstaan.
Genesis 1:1 In den beginne schiep God den hemel en de aarde.
Dit is de eenvoudige maar doeltreffende waarheid, deze ene zin verteld ons alles wat we hoeven te weten over het ontstaan van het heelal en de aarde. Hoewel er niet veel dieper in wordt gegaan op de details (en we die dus ook niet hoeven te weten), wordt er in de Bijbel wel meer verteld over de schepping, in Johannes 1:3 lezen we bijvoorbeeld dat alle dingen zijn gemaakt door het Woord, waarmee gedoeld wordt op Jezus Christus.
Johannes 1:1-3 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Dit was in den beginne bij God. Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.
Ontkracht de theorie van de oerknal niet het verslag van de schepping in Genesis?
Probeer je eens een explosie voor te stellen die orde creëert. Creëert een terroristische bom harmonie? Grote explosies zorgen voor chaos. Hoe zou een grote knal dan zorgen voor een roos, appelbomen, vissen, zonsopgangen, de seizoenen, kolibries, ijsberen, duizenden vogels en dieren, ieder met zijn eigen ogen, neus en mond? Zelfs een kind kan zien dat er een groot ontwerp is in de schepping.
Hier is een interessant experiment: maak je garage helemaal vrij van ieder stukje metaal, hout, verf, rubber, en plastic. Wees er zeker van dat er niets van overblijft, helemaal niets. Wacht dan vervolgens tien jaar en kijk of er een Mercedes evolueert. Als het niet gebeurt, wacht dan nog 20 jaar. Als dat ook niet werkt, probeer het dan 100 jaar. Als ook dat niet werkt, probeer hem dan leeg te laten staan voor 10,000 jaar.
Dit is wat er nodig is om voldoende blind geloof te leveren en het evolutieproces geloofwaardig te maken: laat hem 250 miljoen jaar leeg staan.
Wat evolutionisten toeschrijven aan een Oerknal (Big Bang), waardoor het heelal simpelweg tot bestaan is geëxplodeerd, is in werkelijkheid het werk van God Die slechts sprak en het heelal bestond. Jim Holt, wetenschappelijk schrijver voor de Wall Street Journal, schreef dat “het heelal plotseling tot bestaan explodeerde” maar toch gaf hij toe, “De oerknal heeft een ongelofelijke gelijkenis met het bevel in Genesis.” Time Magazine berichtte, “De meeste kosmologen (wetenschappers die de structuur en evolutie van het heelal bestuderen) zijn het eens dat het scheppingsverslag in Genesis, in zijn voorstelling van een oorspronkelijke leegte, ongelofelijk dicht bij de waarheid zou kunnen zitten” (December 1976).
Een artikel in de U.S. News & World Report vermeldde, “Nieuwe wetenschappelijke onthullingen over supernova’s, zwarte gaten, quarks (subatomaire deeltjes), en de oerknal, suggereren voor sommige wetenschappers zelfs dat er een “groot ontwerp” is in het heelal.”
Vraag een evolutionist die geloofd in de oerknal, “Waar kwam de ruimte voor het heelal vandaan? Waar kwam het eerste bestanddeel vandaan? Wat zorgde voor de explosie?” Om een explosie te krijgen, moet er iets zijn om te exploderen, en moet er een katalysator zijn om de explosie te veroorzaken. Je kunt niet iets uit niets voortbrengen. Eenvoudig gesteld verwoest dit de theorie van de oerknal, omdat er niets is om te knallen.
Genesis verteld ons dat God alles heeft geschapen, niets “evolueerde”. Ieder schepsel werd het vermogen gegeven om naar zijn eigen soort voort te planten zoals er tien keer vermeld staat in Genesis 1. Honden brengen geen katten voort. En katten en honden hebben geen gemeenschappelijke voorouder. Honden begonnen als honden en zijn nog steeds honden. Ze variëren in soort van Chihuahua’s tot Sint Bernards, maar je zal geen kond of hat vinden (gedeeltelijk kat/hond) in Gods schepping. Kikkers brengen geen oesters voort, koeien krijgen geen lammetjes, en zwangere varkens baren geen konijnen. God maakte apen als apen, en mensen als mensen.
Volgens evolutionist Steven J. Gould, professor in de geologie en paleontologie aan de Universiteit van Harvard, “Dit idee van soorten als “natuurlijke soorten” past prachtig in de creationistische leerstelling van het pre-Darwinistische tijdperk”. Louis Agassiz betoogde zelfs dat soorten God’s individuele gedachten zijn, die vlees zijn geworden zodat we beide Zijn majesteit en Zijn boodschap zouden kunnen waarnemen. Soorten, zo schreef Agassiz, zijn “aangesteld door het Goddelijke Verstand als de categorieën van Zijn manieren van denken.” Maar hoe zou een afscheiding van de organische wereld in individuele wezens verklaard kunnen worden aan de hand van een evolutionaire theorie die onophoudelijke verandering verkondigd als het fundamentele feit van de natuur?
Iedere soort brengt naar zijn eigen aard voort. Dat is geen theorie; dat is een feit. Waarom zouden we dan moeten geloven dat de mens afstamt van een andere soort? Als de evolutie waar zou zijn, zou het bewijzen dat de Bijbel foutief is. Echter staat de gehele schepping in tegenspraak met de theorie van evolutie. Evolutie is science fiction.
Hoewel we de zogenaamde “micro-evolutie” zien, variaties binnen de soorten (zoals verschillende soorten honden), zien we geen enkel bewijs voor “macro-evolutie”, de ene soort die evolueert in een andere soort. Micro-evolutie is waarneembaar, terwijl macro-evolutie een enorme sprong in geloof vraagt. Als Christenen net zoveel geloof in God hadden als atheïsten hebben in de evolutietheorie, dan zouden we een opwekking zien. Als kleine kinderen geloven atheïsten zonder een spoortje bewijs. In ‘The Answers Book’, schrijft Ken Ham: “Aanpassing en natuurlijke selectie zijn biologische feiten; amoebe-tot-mens evolutie is dat niet. Natuurlijke selectie kan alleen werken met de genetische informatie die aanwezig is in een groep van organismes, het kan geen nieuwe informatie voortbrengen. Aangezien er bijvoorbeeld geen bekende reptielen zijn met genen voor veren, zal geen enkele hoeveelheid selectie een reptiel met veren voortbrengen. Mutaties in de genen kan alleen de bestaande structuren aanpassen of verwijderen, niet nieuwe creëren.”
Evolutionisten beweren ook dat het menselijk lichaam “rudimentaire (overbodige) organen” heeft, waardeloze overblijfselen van de evolutie, zoals de blindedarm en het stuitje. De waarheid is dat deze wel degelijk een doel hebben: de blindedarm is onderdeel van het menselijke immuunsysteem, en het stuitje ondersteund spieren die nodig zijn voor dagelijkse lichamelijke functies.
De Gepeperde Mot: Evolutie valt uit elkaar.
Volgens Mark Varney, “Bijna alle tekstboeken over evolutie bevatten de gepeperde mot als een klassiek voorbeeld van evolutie door natuurlijke selectie. Er zijn twee soorten gepeperde motten: een lichtgekleurde gespikkelde variant, en een donkere variant. De meeste gepeperde motten in Engeland waren van de lichte variant, ze waren gecamoufleerd als ze op boomstammen rustten. De zwarte variant viel op tegen de lichte bast, en werden gemakkelijk gezien en opgegeten door vogels. Maar naar mate de industriële revolutie vervuiling creëerde die de boomstammen met roet bedekte, was de donkere variant beter gecamoufleerd, zodat vogels meer van de lichte motten opaten.
Het verhaal van de gepeperde mot wordt al sinds de jaren 50 rondgebazuind als stellig bewijs dat evolutie door natuurlijke selectie waar is. In 1978 noemde een beroemde geneticus de gepeperde mot “het duidelijkste geval waarin een opvallend evolutionair proces werkelijk is geobserveerd.”
Echter, dit “duidelijkste geval” van zogenaamde Darwinistische evolutie door natuurlijke selectie is niet waar! De nachtelijke gepeperde mot rust overdag niet op boomstammen. In werkelijkheid zijn er, ondanks meer dan 40 jaar intensieve veldstudie, maar twee gepeperde motten gezien die natuurlijk rustte op boomstammen!
“Dus waar kwamen alle plaatjes van gepeperde motten op verschillend gekleurde boomstammen uit de tekstboeken over evolutie vandaan?” Ze waren allemaal geënsceneerd. De motten waren gelijmd, vastgepind, of op de boomstammen geplaatst om de foto’s te maken. De wetenschappers die deze foto’s in hun boeken gebruikten om de evolutie te bewijzen, vergaten handig genoeg om hun lezers dit feit erbij te vertellen. Als het beste voorbeeld van evolutie niet waar is, hoe zit het dan met al hun andere zogenaamde voorbeelden? Het zet je aan het nadenken nietwaar?”
Denk eens na, buitenom de geënsceneerde foto’s, over wat er eigenlijk gebeurd in dit “opvallende evolutionaire proces”. Voordat de omgeving van de mot veranderd, waren sommige motten overwegend wit, en sommigen waren overwegend zwart. Nadat hun omgeving veranderde, waren sommigen overwegend wit, en sommigen overwegend zwart. Geen nieuwe kleur of variant kwam tot stand, maar we zouden nu zogenaamd getuige zijn geweest van evolutie. Zelfs als het “bewijs” niet vervalst was, laat het nog steeds niet zien dat iets evolueert, behalve het sprookje van de evolutie.
Evolutionist John Reader (Missing Links) legt deze vooringenomen interpretatie uit: “Vanaf de tijd van Darwin’s werk.. hebben vooroordelen het bewijs bij de neus genomen.” Professor aan Harvard en evolutionist Steven Jay Gould geeft deze wetenschappelijke vooringenomenheid toe “Feiten spreken niet ‘voor zichzelf’; ze worden gelezen in het licht van de theorie.”
Zelfs Charles Darwin gaf toe, “Ach, hoe veel voorkomend, ja bijna universeel is het voor een auteur om zichzelf te overtuigen van de waarheid van zijn eigen leerstellingen.” Wanneer wetenschappers de theorie van de evolutie verkondigen als “feit”, houd in gedachten dat ze geen onbevooroordeelde waarnemers zijn die slechts verslag doen van het bewijs. De mens verzon de theorie van de evolutie nauwgezet omdat het de behoefte aan God elimineert. Als de mensheid geen Schepper heeft waar hij verantwoording voor moet afleggen, kan ieder mens doen wat recht is in zijn eigen ogen.
H.S. Lipson, professor in de natuurkunde aan de Universiteit van Manchester, verklaarde, “In werkelijkheid werd de evolutie op een bepaalde manier een wetenschappelijke religie; bijna alle wetenschappers hebben hem geaccepteerd en velen zijn bereid om hun observaties te ‘buigen’ om ermee overeen te stemmen.”
In het voorwoord van het ontstaan van soorten (100e editie), erkent Sir Arthur Keith, “Evolutie is onbewezen en onbewijsbaar, we geloven het alleen omdat het enige alternatief een bijzondere schepping is, en dat is ondenkbaar.”
Bron: Ray Comfort & Kirk Cameron, The School of Biblical Evangelism
© http://www.er-is-waarheid.nl / eriswaarheid.wordpress.com