Zijn we als mensen niet in essentie ‘goed’?
Een veel voorkomende overtuiging is dat wij als mensen in essentie ‘goed’ zijn, het is alleen door toedoen van onze omgeving dat we soms slechte keuzes maken. Het kan komen door een verwaarlozende opvoeding, slechte vrienden etc. maar er is van nature geen slechtheid in ons.
Maar hoe komt het toch dat we deze overtuiging zo graag en makkelijk aannemen als waarheid. Als we de Bijbel lezen dan zien we namelijk dat we als mensen van nature allemaal slecht zijn, ja zelfs al van onze geboorte af!
(NBV) Psalm 51:7 Ik was al schuldig toen ik werd geboren, al zondig toen mijn moeder mij ontving,
Dit zien we ook bevestigd in het feit dat zelfs baby’s al kunnen sterven. Het gevolg van de zondeval, de dood, ontgaat zelfs de allerkleinste kinderen niet.
(NBV) Jesaja 64:5 Wij allen zijn onrein geworden, onze gerechtigheid is als het kleed van een menstruerende vrouw. Wij allen zijn als verwelkte bladeren, verwaaid op de wind van ons wangedrag.
(NBV) Psalm 53:2-4 Dwazen denken bij zichzelf: Er is geen God. Verdorven zijn ze, en gruwelijk is hun onrecht, geen van hen deugt. God kijkt vanuit de hemel naar de mensen om te zien of er één verstandig is, één die God zoekt. Allen zijn afgegleden, allen ontaard, geen van hen deugt, niet één.
Dat dit ook echt waar is, kunnen we zien als we kijken naar Gods Wet. Daarin kunnen we zien dat we allemaal van nature zondig zijn, dat we Gods geboden overtreden met onze gedachten, onze daden en met ons hart. Daarom zijn we vanaf onze geboorte onder Gods rechtvaardige oordeel en zullen we uiteindelijk de eeuwige dood – een eeuwige scheiding van God – van onze ziel sterven als we niet in dit leven verzoend worden met een Heilig God. U kunt hierover meer lezen bij de vraag ‘Wat is zonde?’.
Helaas wordt de waarheid van onze verdorvenheid, van onze aangeboren zonde en afvalligheid van God, weinig meer gehoord en uitgelegd in de Evangelie verkondiging. Maar Gods Woord zegt dat er een dag zal komen waarop de aarde zal worden geoordeeld, en juist daarom is er de dringende oproep tot bekering en geloof in Jezus Christus.
Handelingen 17:30-31 God dan, de tijden der onwetendheid overzien hebbende, verkondigt nu allen mensen alom, dat zij zich bekeren. Daarom dat Hij een dag gesteld heeft, op welken Hij den aardbodem rechtvaardiglijk zal oordelen, door een Man, Dien Hij daartoe geordineerd heeft, verzekering daarvan doende aan allen, dewijl Hij Hem uit de doden opgewekt heeft.
Tragedie van hedendaagse Evangelisatie:
De tragedie van de moderne Evangelisatie is dat rond de wisseling van de twintigste eeuw, de kerk de Wet verliet in zijn vermogen om de ziel te bekeren en zondaren tot Christus uit te drijven. Moderne evangelisatie heeft daarom een andere reden moeten zoeken voor zondaren om gehoor te geven aan het Evangelie, en de reden die het koos was de kwestie van “levensverbetering.” Het Evangelie ontaardde in “Jezus Christus zal je vrede, vreugde, liefde, vervulling en blijvende blijdschap geven.” Dit is iets wat er gewoonlijk wordt gezegd, “Je zult nooit ware blijdschap vinden totdat je tot de Heere komt. Je hebt een ‘God-vormig’ gat in je hart die alleen Hij kan vullen. God zal je huwelijk genezen en je verslavingsprobleem wegnemen. Hij zal je uit de financiële nood helpen en je beste vriend zijn.” De volgende anekdote zal het onbijbelse karakter van deze zeer populaire leer illustreren.
Twee mannen zitten in een vliegtuig. De ene wordt een parachute gegeven en verteld dat hij hem aan moet trekken, omdat het zijn vlucht zal verbeteren. Hij is in eerste instantie een beetje skeptisch, omdat hij niet kan zien hoe het dragen van een parachute in een vliegtuig mogelijk zijn vlucht zou kunnen verbeteren. Hij besluit om het experiment aan te gaan en te zien of de beweringen waar zijn. Terwijl hij hem aandoet merkt hij het gewicht ervan op zijn schouders en hij merkt dat hij moeite heeft om rechtop te zitten. Hij vertroost zichzelf echter met het feit dat hem verteld is dat de parachute zijn vlucht zou verbeteren. Dus hij besluit om het wat tijd te geven.
Terwijl hij wacht ziet hij dat sommige passagiers hem aan het uitlachen zijn voor het dragen van een parachute in een vliegtuig. Hij begint zich wat vernederd te voelen. Wanneer ze verder gaan met wijzen en uitlachen kan hij het niet langer aan. Hij zinkt in zijn stoel, maakt zijn parachute los, en gooit hem op de grond. Desillusie en bitterheid vult zijn hart, want wat hem betreft is hem een regelrechte leugen verteld.
De tweede man is ook een parachute gegeven, maar luister naar wat hem werd verteld. Hem is verteld om hem aan te doen omdat hij ieder moment een sprong uit het vliegtuig zal moeten maken van 8000 meter. Dankbaar doet hij de parachute aan. Het gewicht op z’n schouders valt hem niet op, en ook niet dat hij niet rechtop kan zitten. Zijn gedachten zijn vervuld met de gedachte aan wat er met hem zou gebeuren als hij zonder parachute zou springen.
Laten we nu de motieven en gevolgen analyseren van de ervaring van beide passagiers. Het motief van de eerste man om zijn parachute aan te trekken was enkel en alleen om zijn vlucht te verbeteren. Het gevolg van zijn ervaring was dat hij vernederd werd door de passagiers, gedesillusioneerd, en ietwat verbitterd tegen degenen die hem de parachute gaven. Wat hem betreft zal het een lange tijd duren voordat iemand weer zo’n ding op z’n rug krijgt.
De tweede man trekt de parachute alleen aan om aan de komende sprong te ontsnappen. En vanwege zijn kennis van wat er met hem zou gebeuren als hij zonder zou springen, heeft hij een diepgewortelde vreugde en vrede in zijn hart, in de wetenschap dat hij gered is van een zekere dood. Deze kennis zal hem het vermogen geven om de spot te weerstaan van de andere passagiers. Zijn houding ten opzichte van degene die hem de parachute gaf is er een van hartelijke dankbaarheid.
Luister nu eens naar wat het moderne Evangelie zegt: “Doe de Heere Jezus Christus aan. Hij zal je liefde, vreugde, vrede, vervulling, en blijvende blijdschap geven.” In andere woorden, Jezus zal je vlucht verbeteren. De zondaar reageert, en doet op een proefondervindelijke manier de Zaligmaker aan om te zien of de beweringen waar zijn.
En wat krijgt hij? De beloofde verzoeking, beproeving, en vervolging, de andere “passagiers” bespotten hem. Dus wat doet hij? Hij doet de Heere Jezus Christus weer uit; hij is geërgerd om des Woords wil; hij is gedesillusioneerd en verbitterd.. en met goede reden. Hem werd vrede, vreugde, liefde, en vervulling beloofd, en het enige wat hij kreeg waren beproevingen en vernedering. Zijn bitterheid is gericht op degenen die hem het zogenaamde “goede nieuws” brachten. Zijn laatste wordt erger dan zijn eerste, en hij is de zoveelste geïndoctrineerde en verbitterde “afvallige”.
In plaats van te preken dat Jezus de vlucht zal verbeteren, zouden we zondaren moeten waarschuwen dat ze uit het vliegtuig moeten springen, dat het de mens gezet is eenmaal te sterven en dan het oordeel onder ogen te komen (Hebreeën 9:27). Wanneer een zondaar de vreselijke consequenties begrijpt van het breken van Gods Wet, zal hij naar de Zaligmaker vluchten, enkel om de toekomende toorn te ontvlieden. Als we ware en trouwe getuigen willen zijn, dan is dat hetgeen wat we zullen prediken, dat er een komende toorn is, dat God
“God dan, de tijden der onwetendheid overzien hebbende, verkondigt nu allen mensen alom, dat zij zich bekeren. Daarom dat Hij een dag gesteld heeft, op welken Hij den aardbodem rechtvaardiglijk zal oordelen.” (Handelingen 17:30-31)
De kwestie is er niet een van levensverbetering, maar een van rechtvaardigheid. Het maakt niet uit hoe gelukkig een zondaar is, of hoeveel hij voor een tijd van de zonde geniet; zonder de rechtvaardigheid van Christus, zal hij omkomen op de dag van toorn.
Spreuken 11:4 zegt: “Goed doet geen nut ten dage der verbolgenheid; maar de gerechtigheid redt van den dood.”
Vrede en vreugde zijn legitieme vruchten van de zaligheid, maar het is niet legitiem om deze vruchten te gebruiken als een verkooptruc voor de zaligheid. Als we hier meer door gaan, zal de zondaar reageren vanuit een onzuiver motief, en boetvaardigheid ontbreken.
Kunt u zich herinneren waarom de tweede passagier vreugde en vrede in zijn hart had? Het was omdat hij wist dat de parachute hem zou gaan redden van een zekere dood. Op diezelfde wijze hebben we als gelovigen “blijdschap en vrede in het geloven” (Romeinen 15:13) omdat we weten dat de rechtvaardigheid van Christus ons zal verlossen van de toekomende toorn.
Laten we met die gedachte in ons achterhoofd, eens kijken naar een incident aan boord van het vliegtuig.
We hebben een gloednieuwe stewardess. Het is haar eerste dag. Ze draagt een dienblad met kokend hete koffie. Ze wil indruk maken op de passagiers, en dat doet ze ook inderdaad! Terwijl ze het gangpad afloopt struikelt ze over iemands voet en morst de hete koffie recht in de schoot van onze tweede passagier.
Wat is zijn reactie als het kokende goedje zijn gevoelige huid raakt? Zegt hij, “Man, dat doet pijn!” Ja, dat doet hij. Maar rukt hij vervolgens de parachute van zijn schouders, gooit hem op de grond, en zegt, “Die stomme parachute!”? Nee; waarom zou hij? Hij deed de parachute niet aan voor een betere vlucht. Hij deed hem aan om hem te redden van de komende sprong. Als het incident met de hete koffie hem iets deed, dan was het eerder om zich meer vast te klampen aan de parachute en zelfs uit te zien naar de sprong.
Als wij de Heere Jezus Christus aangedaan hebben met het juiste motief, om de toekomende toorn te ontvlieden, dan zullen we niet boos worden op God, en onze vreugde en vrede niet verliezen wanneer tegenspoed toeslaat en de vlucht turbulent wordt. Waarom zouden we? We kwamen niet tot Christus voor een betere levensstijl, maar om de toekomende toorn te ontvlieden. Als het iets met ons doet, dan drijft tegenspoed de ware gelovige juist dichter naar de Zaligmaker. Verdrietig genoeg hebben we menigten belijdende Christenen die hun vreugde en vrede verliezen wanneer de vlucht turbulent wordt. Waarom? Ze zijn het product van een mens-gericht Evangelie. Ze kwamen zonder berouw, zonder welke ze niet gered kunnen worden.
Bron: Ray Comfort & Kirk Cameron, The School of Biblical Evangelism